ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΡΕΛΟΣ!

1954:     ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ!                               2013:     ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΡΕΛΟΣ!

Ζητείται ΤΡΕΛΟΣ για νησί των Κυκλάδων ο οποίος να μπορεί και να θέλει (ΜΕΡΟΣ Α):

ΠΑΛΙΟ ΛΙΜΑΝΙ:

·         Να βγάλει τα Δηλιανά να τα πάει στον καινούργιο μόλο. Είναι πανάσχημα σκαριά, βλάπτουν την αισθητική μας.

·         Να ξαναφέρει όσα ξύλινα σκαριά υπάρχουν στο νησί μας για να δένουν μπροστά στον Γιαλό, αυτά και ΜΟΝΟ αυτά.

·         Να απαγορεύσει δια ροπάλου όλα τα αυτοκίνητα στον Γιαλό. Προμήθειες έως τις 09:00’.

·         Να επιβάλει στα καταστήματα να κρατάνε τα σκουπίδια τους μέσα, έως την στιγμή αποκομιδής.

·         Να ξηλώσει όλες τις παράτυπες πέργκολες του γιαλού.

·         Να εφαρμόσει κώδικα φωτισμού .

·         Να ξαναστρώσει όλο τον Γιαλό με πλάκες ή άλλο υλικό (πχ κτενιστό μάρμαρο ).

·         Να ελέγξει τις έως τώρα εισπράξεις από την χρήση δημόκοινων χώρων και να οδηγήσει στον εισαγγελέα αυτούς που δεν μερίμνησαν  για την είσπραξη τους έως τώρα.

·         Να δημιουργήσει πιάτσα ταξί πίσω από τον ΟΤΕ και να απομακρύνει την υπάρχουσα.

·         Να αγοράσει και να τοποθετήσει 50 ποδήλατα έξω από το ΛΗΤΩ τα οποία θα παρέχονται δωρεάν.

·         Να διεκδικήσει για δημοτική χρήση και να επισκευάσει άμεσα το κτήριο της Εμπορικής στο Λιμάνι, το κτήριο του ταχυδρομείου, την Σχολή Καλών Τεχνών και το ΛΗΤΩ.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟΥ:

·         Να βρει ένα συνεργάτη και να διαθέσει το νέο πάρκιν στο λιμενικό καταφύγιο προς ενοικίαση, με τιμή 1 Ευρώ για τους Μυκονιάτες.

·         Ο ενοικιαστής αυτός να διαθέτει δωρεάν 50 ποδήλατα για τους οδηγούς.

·         Να δημιουργήσει γραμμή δωρεάν μεταφοράς με ηλεκτρικά λεωφορειάκια.

·         Να ελέγξει αποτελεσματικά την παράνομη  στάθμευση.

·         Να απαγορεύσει την στάθμευση στους Μύλους.

·         Να φτιάξει πάρκιν στον Νταβιά.

·         Να φτιάξει σε συνεργασία με το ΚΤΕΛ συγκοινωνίες που να εξυπηρετούν το νησί και τους κατοίκους και όχι μόνο τους λεωφορειούχους.

·         Να ελέγξει και να βάλει κανόνες στην ενοικίαση δικύκλων και αυτοκινήτων.  

 

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟ:

·         Να προκηρύξει διαγωνισμό για την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου στους Μύλους, Αλευκάντρα, Λάκα, Μύλος Πεντάρα. Ο διαγωνισμός αυτός θα είναι μόνο για Πανεπιστήμια.

·         Να γίνει άμεση διαμόρφωση, σύμφωνα με τον διαγωνισμό.

·         Να απομακρύνει όλες  τις πινακίδες, βιτρίνες, τέντες σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

·         Να καθιερώσει ετήσια άδεια χρήσης δημόκοινων χώρων.

·         Να προχωρήσει άμεσα στην υπογειοποίηση  όλων των καλωδίων της ΔΕΗ στον οικισμό αλλά και σε σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος. (Μύλοι, Μύλος Μπόνη, Κόκκινου κλπ)

·         Άμεση επισκευή των μύλων.

·         Να εφαρμόσει μακροπρόθεσμο σχέδιο δημοτικού δροσιμού – κλιματισμού με χρήση τηλεψύξης. Άμεσα όμως να απομακρύνει ότι κλιματιστικό είναι  ορατό.

Αυτά τα λίγα για αρχή, αν βρεθεί κανένας τρελός, θα του δώσουμε και τα επόμενα τεύχη καθηκόντων.

 

ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ και άλλα ανέκδοτα του Δήμου μας!

Αίσθημα ευθύνης και φιλανθρωπία από το Σωματείο εργαζομένων και τον Δήμο Μυκόνου.

Μία σημαδιακή ημέρα, την έναρξη του Τριωδίου, την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου, διάλεξαν ο Δήμος μας και οι εργαζόμενοι σε αυτόν να «γιορτάσουν» το αίσθημα ευθύνης τους!

Μία κίνηση που έχει ευγενή κίνητρα αλλά δυστυχώς λάθος φορείς.

Δύο πρωταγωνιστές του δράματος της απαξίωσης του νησιού μας, οι εργαζόμενοι και ο Δήμος, καλούν τον πολίτη της Μυκόνου να στηρίξει μία κίνηση αγάπης και σεβασμού στον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο.

Η ανάρτηση αυτή δεν στρέφεται εναντίον των λίγων που πιθανόν να έχουν τέτοιες ευαισθησίες και που πιθανόν να εργάζονται στον Δήμο. Στρέφεται εναντίον της  πραγματικότητας που βιώνουμε στο νησί μας, πραγματικότητα για την οποία οι βασικοί υπεύθυνοι είμαστε ο Δήμος (Δήμαρχος, Σύμβουλοι και επιτροπές) αλλά και οι εργαζόμενοι σε αυτόν.

Το νόημα και ο στόχος της ανάρτησης αυτής, για όσους δεν θέλουν να την διαβάσουν όλη, είναι απλός. Δεν γίνεται σήμερα να λέμε ότι έχουμε αίσθημα ευθύνης, αλλά η καθημερινότητα μας να αποδεικνύει  το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή ότι δεν νοιαζόμαστε καθόλου για τον συνάνθρωπο, είμαστε εντελώς ανεύθυνοι, ακούσιοι μικροαπατεώνες που δεν νοιάζονται για το αύριο του νησιού.

Λοιπόν:

Βασικά η ευθύνη δεν είναι αίσθημα όπως θέλει να το παρουσιάσει η αφίσα (με…) Αίσθημα ευθύνης σημαίνει υπευθυνότητα.  Ευθύνη από μόνη της είναι υποχρέωση. Υπάρχουν πολλές ευθύνες όπως επαγγελματική, πολιτική, ηθική, ποινική κλπ. Εδώ για ποια ευθύνη μιλάμε; Και ποιοι;

Με την πρώτη ματιά η κίνηση είναι ωραία. Όμως, υπάρχουν κάποια αναπάντητα ερωτήματα που δεν μου επιτρέπουν να σιγήσω και να μην κατηγορήσω την κίνηση. Συγκεκριμένα κάποια από τα ερωτήματα αυτά είναι:

1.       Ποιος σας είπε ότι το δοκιμαζόμενο παιδί σήμερα έχει ανάγκη από μεταχειρισμένα παιχνίδια ή λίγο γάλα ή κάποιο ρούχο που δεν κάνει στα υπέρβαρα παιδιά των βολεμένων;  Όχι κύριοι, δεν έχει τέτοιες ανάγκες. Αντιθέτως, έχει ανάγκη από σχολείο, από εκπαίδευση, από βιβλιοθήκες, από ξένες γλώσσες, από επαγγελματική εκπαίδευση και εξειδίκευση, από γραφείο υποστήριξης και διαμεσολάβησης, από δωρεάν φροντιστήριο, από υποτροφία από, από… ΑΠΟ ΟΡΑΜΑ!!! Τι κάνατε εσείς γι’ αυτό;  Τι έπρεπε να είχατε κάνει; Πού είναι  το αίσθημα ευθύνης σας; Κοιμόσαστε ήσυχοι το βράδυ όταν ξέρετε ότι μια ολόκληρη γενιά οδηγείται σε βοηθητικές εργασίες επειδή η οικογένεια τους δεν μπόρεσε να στηρίξει την πανάκριβη στο νησί μας παιδεία και επειδή ο Δήμος ήταν ανύπαρκτος; Εσείς που δεν είστε ικανοί να κάνετε ούτε μία Δημοτική Επιτροπή Παιδείας (υποχρέωση από το 2010) καλείτε τώρα να στηρίξουμε τα δοκιμαζόμενα παιδιά;  Εσείς που δεν ντρέπεστε όταν λιγότερα από τα μισά παιδιά της Μυκόνου δίνουν Πανελλήνιες, εσείς καλείτε να τους δωρίσουμε παιχνίδια και κουδουνίστρες; Εσείς που δεν στηρίξατε καμια προσπάθεια ενισχυτικής εκπαίδευσης θέλετε παιχνίδια και ρούχα;  Εσείς που δεν στηρίξατε τους όποιους καλούς εκπαιδευτικούς πέρασαν από το νησί μας, εσείς που βλέπετε το σχολείο σαν κτήριο όπως το σφαγείο, εσείς που απαξιώσατε τον θεσμό της τεχνικής εκπαίδευσης, ΠΩΣ γίνεται να έχετε τώρα αίσθημα ευθύνης;

2.       Υπάρχουν δοκιμαζόμενες οικογένειες. Ξέρετε όμως γιατί; Γιατί απλώς, δεν έχετε στηρίξει καμια προσπάθεια οικοτεχνίας. Θέλετε καταναλωτές και σερβιτόρους. Δεν θέλετε να υποστηρίξετε τις δοκιμαζόμενες οικογένειες με διεξόδους από την κρίση.  Δεν φροντίσατε να δώσετε εφόδια, διέξοδο και γνώση στις οικογένειες που δοκιμάζονται από την κρίση, μιας και δεν έχουν επιχειρήσεις. Προτιμείτε την ελεημοσύνη, έτσι μόνο και μόνο για να βγάλετε λίγες φωτογραφίες για τις τοπικές εφημερίδες. Δεν νοιαστήκατε για  τα βασικά όπως ένα κοινωνικό παντοπωλείο, ένα οργανωμένο κέντρο για διανομή συσσιτίου για όποιον χρειάζεται,(όχι όπου εσείς θέλετε), μία στήριξη στα παιδιά που πιθανόν να μην σιτίζονται κανονικά. (όπως προς τιμή της κάνει η Εκκλησία στο νησί μας). Πώς θα τους βοηθήσετε λοιπόν; Με ελεημοσύνη; 

3.       Περισσότερο στήριξη χρειάζεται η Τρίτη ηλικία. Γι’ αυτούς τι κάνατε; Ποιες υποδομές, ποιους γιατρούς, Ποιο ΚΑΠΗ, ποιο, τι , πώς;

4.       Το Σωματείο ποιοι είναι; Μήπως οι τριάντα περίπου της καθαριότητας που δουλεύουν μόνο πέντε; Μήπως όλοι οι υπόλοιποι που απλώς λουφάρουν χωρίς να σέβονται το νησί, τον πολίτη, την ευλογία της μονιμότητας που έχουν; Μήπως είναι οι τύποι που φυλάνε την μπάρα ενώ ανήκουν στην καθαριότητα και τώρα τον χειμώνα απλώς κάθονται ενώ το νησί βρωμάει;

5.       Μήπως είναι και η τεχνική υπηρεσία; Ναι αυτοί που έπρεπε να είχαν φροντίσει για τις παιδικές χαρές… Τώρα τι μας λένε; Ξέρεις, επειδή λέω να τα ξύνω όλη την μέρα και όλο τον χρόνο, επειδή έχω παραμελήσει τις παιδικές χαρές και έχουν γίνει επικίνδυνες για τα παιδιά του νησιού, μήπως μπορείς να φέρεις κάνα παιχνίδι να το δώσουμε στα φτωχά; Επειδή δεν θέλω να αλλάξω τις λάμπες στους δρόμους, εκεί που τα παιδιά φοβούνται να προχωρήσουν μετά τα φροντιστήρια, σας ζητώ να χαρίσουμε παιχνιδάκια για να παίζουν τα φτωχά;  Επειδή δεν φτιάχνω πεζοδρόμια, επειδή δεν καθαρίζω τα φυτά έξω από τα σχολεία και τα παιδιά μπορεί να σκίσουν κάνα ρούχο, επειδή αδιαφορώ αν οι πρίζες στα σχολεία είναι κατεστραμμένες, τα νερά τρέχουν, ας τους δώσουμε τίποτε δωράκια τώρα…

6.       Μήπως είναι και η Δημοτική Αστυνομία; Όλοι αυτοί οι συμπαθείς εργαζόμενοι που δεν φροντίζουν να κάνουν ότι πρέπει, που ανέχονται να έχει γίνει πάρκιν ο Γιαλός, που ανέχονται να βλέπουν τα δεκατριάχρονα να αδειάζουν μπουκάλια βότκα στα μπαράκια του νησιού, που δεν προλαβαίνουν να πάνε μπροστά από το Α’ Δημοτικό κάθε πρωί να ρυθμίζουν λίγο την κίνηση, αυτοί που στοιχίζουν στον κακοδιαχειρισμένο Δήμο μας  πάνω από 1.000.000 € τον χρόνο;

7.       Μπας και είναι και το πρόγραμμα «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» του φίλου μόνο;

8.       Μήπως είναι και οι δεκάδες εργαζόμενοι του Λιμενικού Ταμείου; Αυτοί που καταφέρνουν να εισπράττουν ελάχιστα από τα γιώτ που έρχονται στο νησί, αυτοί που ενώ είναι εργάτες καθαριότητας ανέχονται τον πανάκριβα πληρωμένο εργολάβο του Λιμενικού ταμείου, αυτοί που συμβιώνουν με τους security που απλώς πληρώνονται χωρίς να κάνουν κάτι, αυτοί που δεν νοιάζονται για την συντήρηση των λιμένων αν και γι’ αυτό πληρώνονται, όλοι αυτοί;  

9.       Ο Δήμος πώς υποστηρίζει; Ποιοι; Τι να πρωτοπεί κανείς!

10.   Αντί να έχετε τώρα ευαισθησία, γιατί δεν βάζετε κριτήριο εισαγωγής για τους παιδικούς σταθμούς, ώστε να εξυπηρετούνται οι δοκιμαζόμενοι δημότες; Δεν βαρεθήκαμε να εξυπηρετούμε μόνο τους γνωστούς;

Ο κατάλογος είναι μεγάλος. Σέβομαι όμως τον χρόνο του αναγνώστη και τον χώρο του blog.

Έλεγε ο Καζαντζάκης για την ευθύνη: 

Ν' αγαπάς την ευθύνη
να λες εγώ, εγώ μονάχος μου
θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω

Για την ίδια ευθύνη μιλάμε; Πού είναι η δική μας; Μήπως ξεφτιλίζουμε τις λέξεις και τις έννοιες;

Δεν γίνεται να έχουμε ευθύνη όποτε θέλουμε, για ότι θέλουμε, αλλά η καθημερινότητα μας να είναι γεμάτη ανευθυνότητα, γεμάτη έλλειψη σεβασμού σε βαθμό που να αποτελεί πρόκληση.

Αν εντέλει νομίζετε ότι αυτό είναι ευθύνη, τότε παρακαλώ να γίνετε ανεύθυνοι, μπας και δούμε άσπρη μέρα!

Τέλος, αν κοιτάξουμε την ρίζα της λέξης ευθύνης, καταλήγουμε στην έννοια της σωστής διοίκησης των δημοσίων λειτουργών. Αυτοί που έκαναν τον έλεγχο ήταν οι εύθυνοι οι οποίοι έλεγχαν τους υπεύθυνους. Αυτοί που δεν είχαν σχέση ήταν οι ανεύθυνοι (μη υπόλογοι).  Αυτονόητο είναι λοιπόν ότι οι ανεύθυνοι δεν μπορούν να διαθέτουν αίσθημα ευθύνης! ( Ο Μπαμπινιώτης εξηγεί υπέροχα  την πραγματική σημασία της λέξης).

Τώρα, σχετικά με την φιλανθρωπία. Ο άνθρωπος, εξ ορισμού αγαπάει τον άνθρωπο. Δεν υπάρχει φιλάνθρωπος άνθρωπος, υπάρχει φιλάνθρωπος σκύλος ή φιλόζωος άνθρωπος.  Μη μπερδευόμαστε. Είναι καθήκον όλων, πόσο μάλλον των εκπροσώπων της Δημοτικής αρχής να στηρίζουν τον άνθρωπο κάθε στιγμή και με κάθε τρόπο. Δεν είναι εξαίρεση, είναι κανόνας. Δεν νοείται να είναι κάποιος εργαζόμενος ή αιρετός στον ΔΗΜΟ και να μην αγαπάει και να μην σέβεται τον συνάνθρωπο του, τον δημότη. Δεν χρειάζεται λοιπόν γιορτή και φανφάρες, είναι αυτονόητο. Πρέπει δε να καταλάβουν όλοι οι διαφωνούντες του Δήμου ότι αργά ή γρήγορα θα κληθούν να λογοδοτήσουν και να αποζημιώσουν για την ζημιά που προκάλεσαν με την παρουσία και την συμπεριφορά τους.

Περισσότερες σκέψεις για την φιλανθρωπία στο http://antikleidi.com/2013/01/03/flanthropia/

Καλές Απόκριες λοιπόν, δεν θα χρειαστεί να ντυθείτε κάτι άλλο, την Κυριακή θα φοράτε το κουστούμι του ευαίσθητου φιλάνθρωπου!

mykonos rezili tours... Σύμβουλος τουρισιτκής προβολής!

http://justmykonostourismos.blogspot.gr/2013/01/mykonos-rezili-tours.html

Εγώ και μοναχός μου...

http://justmykonosdimotika.blogspot.gr/2012/12/blog-post_21.html

Τουριστικό μάρκετινγκ με απλά λόγια

http://justmykonostourismos.blogspot.gr/#!/2012/11/blog-post.html

Πάντα επίκαιρο, αν και γράφτηκε Φλεβάρη

Ο βιασμός της Μυκόνου.

Σε μια Ελλάδα που παραπαίει, που ξεφτιλίζεται καθημερινά, που τρώει τις σάρκες της, ήλθε και η σειρά της Μυκόνου να αποδείξει ότι όντως το νησί αυτό λειτουργεί σαν μεγεθυντικός καθρέπτης των κακών της Ελλάδας μας.

Που να πρωτοκοιτάξει κανείς και να μην πληγωθεί…

      Σκουπίδια βουνά στους βρώμικους κάδους…

      Σακούλες σκορπισμένες από τον αέρα σε όλα τα χωράφια…

      Σοκάκια βρώμικα γεμάτα σπασμένες πλάκες…

      Μπάζα παντού…

      Φωτιστικά που δεν λειτουργούν χρόνια τώρα.

      Δρόμοι σπασμένοι, λακούβες, στηθαία που τα πήραν τα ρέματα.

      Λιμάνια και αεροδρόμιο εγκαταλειμμένα.

      Δημοτικές Τουαλέτες, άστα να πάνε.

      Οι Μύλοι ξεχασμένοι, η Παραπορτιανή παρατημένη, ο ασβέστης ΑΠΩΝ όπως και η λογική.

      Βιτρίνες στους τοίχους σε κάθε γωνιά, χαρτιά κολλημένα στα δέντρα, στους τοίχους, στις κολώνες.

Και όλα αυτά με 100 (εκατό) τουλάχιστον άτομα να ασχολήθηκαν καθημερινά με την καθαριότητα στο νησί μας (μόνιμοι, έκτακτοι και λιμενικό ταμείο) και να πληρώνονται από το ταλαίπωρο αυτό κράτος.

 

Όμως και διοικητικά δεν πάμε καλύτερα:

      Επιτροπές που δεν λειτουργούν.

      Οργανισμοί και δημοτικές επιχειρήσεις με σχεδόν μηδενικό έργο, απλώς υπάρχουν για να ξοδεύουν τις επιχορηγήσεις.

      Κανένα οργανόγραμμα λειτουργίας του Δήμου.

      Ο πολίτης να ταλαιπωρείται καθημερινά για τα απλά και αυτονόητα.

      Καμιά όρεξη και κανένα όραμα για νέες πρωτοποριακές δράσεις μέσω πληροφορικής.

      Στόλος παροπλισμένων αυτοκινήτων, δεν λειτουργεί τίποτε ώστε να κρατηθεί η στοιχειώδης τάξη και καθαριότητα. Άραγε τυχαία χάλασαν τα πάντα; 

      Ακριβοπληρωμένοι εξωτερικοί σύμβουλοι που δεν ξέρουν τι τους γίνεται, που μας διαβάλουν στα δικαστήρια, που προτείνουν λύσεις για γέλια.

      Ουδεμία κοινωνική ευαισθησία, αυτές τις δύσκολες για όλους μας μέρες.

      Καταντήσαμε να είμαστε το αστείο των Κυκλάδων όταν φτάνει η ώρα του επιτρόπου. Σε ένα νησί που θα έπρεπε να «φυσάει και το γιαούρτι», έχουμε χάσει κάθε ευαισθησία και παθαίνουμε αλλεργία στην έννοια της διαφάνειας.

 

Έτσι κατορθώθηκε το χείριστο, η απαξίωση, δηλαδή ο πολίτης να μην ενδιαφέρεται, να μην αντιδρά, να μη νοιάζεται για το κατάντημα.

Δεν θέλω να αναφερθώ στις τόσο μεγάλες ευθύνες της Δημοτικής Αρχής, μιας και η κριτική είναι εύκολη αλλά δεν είναι η λύση.

 

Ποιος είναι όμως ο λόγος της κατάντιας αυτής;

Προσωπικά εκτιμώ ότι ο κύριος λόγος είναι το ότι έχουμε γίνει ένα με το ‘σύστημα’, γίναμε και εμείς ένα κομμάτι της αποσύνθεσης της Ελλάδας.

Τα μάτια μας τα έχουμε να κοιτάμε αδιάφορα γύρω μας. Ποτέ όμως δεν προσπαθήσαμε να κοιτάξουμε μέσα μας, να βρούμε τα λάθη μας, να τα διορθώσουμε, να αποκτήσουμε όραμα, να γίνουμε πρωτοπόροι.

 

 

Θέλω όμως να ξέρω ποια είναι η λύση που σκέπτονται, θέλω να ξέρω τον τρόπο που πιστεύουν ότι θα τακτοποιηθεί το νησί, τουλάχιστον στα βασικά, πριν έλθει το καλοκαίρι και οι πρώτοι επισκέπτες.

      Όχι, ο εργολάβος καθαριότητας δεν είναι λύση. Απλώς είναι μία μορφή δώρου σε κάποιον γνωστό. Δεν έχει σχέση με την καθαριότητα ούτε θα έχει το αναμενόμενο αποτέλεσμα, άσε που θα στοιχίσει πανάκριβα.

      Μας αρέσει η δικαιολογία ότι οι υπάλληλοι, τακτικοί και έκτακτοι, είναι  «άχρηστοι», ότι δήθεν δεν ενδιαφέρονται για την δουλειά τους….  Κύριοι διοικούντες, κάνουμε λάθος. Δεν υπάρχουν άχρηστοι υπάλληλοι, υπάρχουν μόνο άχρηστες διοικήσεις. Είναι καθήκον αλλά και υποχρέωση του κάθε υπευθύνου, να μπορέσει να πάρει το καλό κομμάτι από τον εργαζόμενο, να του αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης, να τον κάνει να νοιώσει περήφανος για το έργο που παράγει. Εμείς αντί αυτού, ακολουθήσαμε τον δρόμο της απαξίωσης και της εγκατάλειψης του νησιού, ώστε όταν έλθει η ώρα να αναλάβει ο κολλητός μας εργολάβος, τότε να είναι όλοι χαρούμενοι.  Μάλιστα, για να το κάνουμε και πιο πιστευτό, αφήνουμε το νησί να είναι βρώμικο όλο τον Μάρτη και τον Απρίλη, να φάνε οι πρώτοι τουρίστες και οι επιχειρηματίες το χαστούκι της αρχής της περιόδου μέσα σε βουνά από σκουπίδια και μετά να έλθει ο «σωτήρας» για να βάλει τάξη!

      Τι γίνεται εντέλει με τις λάμπες; Γιατί αυτό το χάλι; Είναι ποτέ δυνατόν να προσπαθούμε 2 χρόνια και να μην μπορούμε να αγοράσουμε λάμπες; Πόσα λάθη έχουμε κάνει ώστε ο επίτροπος να απορρίπτει κάθε μας αίτημα;

 

Και μέσα σε όλη αυτή την ξεφτίλα, έχουμε και τα γελοία Δελτία Τύπου από τους εργολάβους της τουριστικής προβολής και τα πληρωμένα στελέχη τους.

Έρχεται ο φίλος Κώστας και στέλνει το κατάπτυστο δελτίο τύπου σε εμάς, αναφερόμενος στο πόσο καλό νησί είναι η Μύκονος. Μας παρουσιάζει σαν επιτυχία την φωτογραφία του εξωφύλλου… Δεν διαβάζει άλλη μία φορά το κείμενο να δει τα πόσα λάθη και ανακρίβειες υπάρχουν; Αφού ζούμε στον ίδιο τόπο, είναι ανάγκη να μας παραμυθιάζει; Δεν πάει να δει τι κάνει η Σαντορίνη και τι εντέλει σημαίνει να νοιάζεται κανείς για τον τόπο του και να μην το βλέπει σαν επάγγελμα

 

Ο Δήμαρχος αντί να βγάζει δελτία τύπου, δεν στρώνεται να μελετήσει τα πραγματικά προβλήματα του τουρισμού στο νησί μας, να προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες λύσεις;

 

Σε λίγες μέρες θα έχουμε Πάσχα. Τόνοι σκουπιδιών θα διακοσμήσουν την ήδη βρώμικη Χώρα, έχοντας σίγουρο ότι με τα υπάρχοντα μυαλά και διαδικασίες θα γίνουμε άλλη μια φορά ξεφτίλα.

 

Δεν πρέπει να μπερδεύονται οι αρμόδιοι και οι άσχετοι σύμβουλοι. Αν η Μύκονος έχει τουρισμό, δεν εξαρτάται από αυτούς. Από αυτούς εξαρτάται μόνο πόσοι τουρίστες φεύγουν απογοητευμένοι για τόσους πολλούς λόγους….

ΔΟΥ ΜΥκόνου. Κλειστή ή ανοικτή;

Οταν η Κοκκινοσκουφίτσα συμπαραστεκόταν στον Κακό Λύκο....

Αρκετοί που με γνωρίζουν λένε ότι σκέπτομαι ανάποδα...

Όμως δεν αντέχω, θα αναρτήσω την άποψη μου σχετικά με την κατάληψη της ΔΟΥ Μυκόνου.

Κάποιοι τύποι λοιπόν απο την βολεμένη Ευρώπη (ΤΡΟΙΚΑ που σημαίνει στα γερμανικά χέρι βοηθείας  άσχετα αν είναι), έρχονται στην Χώρα των Θυμάτων (παλιά ήταν των θαυμάτων) και λένε διάφορα πράγματα που πρέπει να γίνουν.

Είπαν πολλά που είναι καταστροφικά για τον λαουτζίκο αλλά είπαν και λίγες αλήθειες.

Για παράδειγμα μίλησαν για μείωση μη μισθολογικού κόστους. Εμείς εκεί, διαμαρτυρηθήκαμε, να μην μειωθεί το κόστος αυτό. Μας αρέσει να πληρώνουμε λεφτά που δεν καταλήγουν στον εργαζόμενο, που επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής και που τα καταβροχθίζει το αχόρταγο Δημόσιο.... Δέχονται τώρα οι αισχροί πολιτικοί μας να μειώσουν τον κατώτατο  μισθό, αλλά δεν πειράζουν το μή μισθολογικό κόστος.... Αυτ΄οδεν είναι κοροϊδία;

Μίλησαν για μείωση του Δημοσίου, αλλά σκεφτήκαμε ότι άραγε τι θα κάνει ο Δημόσιος Υπάλληλος αν είναι άνεργος; Ναι τώρα δεν κάνει τίποτε, απλώς προβλήματα, όμως έχει λεφτά (έστω και δανεικά απο τους αισχρούς ευρωπαίους τοκοκγλύφους) να χαλάει και να ζει. Μα καλά, δεν υπάρχει ούτε ένας σε αυτή την Χώρα να πει φωνακτά ότι το Δημόσιο πρέπει πρώτα να αναδιοργανωθεί και στην συνέχεια να καθαριστεί απο τα τόσα τρωκτικά που φωλιάζουν σττα σπλάχνα του;

Βρέθηκε η εύκολη λύση της γρήγορης συνταξιοδότησης ή της εφεδρείας. Ρε παιδιά, ποιός θα τους πληρώνει; Άραγε για τον φορολογούμενο τι διαφορά υπάρχει αν πληρώνει έναν άδικο μισθό ή μία άδικη σύνταξη;

Μίλησαν για απελευθερώσεις  κλειστών επα;γγελμάτων. Εμείς εκεί, στην αντίσταση! Να στηρίξουμε το Κράτος των βολεμένων, των αχρήστων, των δικηγόρων, των ταξιτζήδων με τις 30 άδειες, των ανθρώπων που ζουν απο την πώληση δημοσίων αδειών για τις οποίες δεν πλήρωσαν, των ανθρώπων που ζουν απο την πώληση της υπογραφής τους, απο τα μονοπώλεια και τόσων άλλων παρανοιών που με τον καιρό μαζέψανε οι ανεγκέφαλοι που κυβέρνησαν.

Μέχρι και καταστήματα ανοιξαν στην Μάρνης που πουλάνε τα μαγικά χαρτάκια αδειών ΤΑΞΙ έναντι εκατομυρίων. Χαρτιά που δεν πλήρωσαν για την έκδοση τους παρά ένα χαρτόσημο. Ο δε Πρόεδρος των εκβιαστών, πήγε και έριχνε λάδι στους δρόμους που πέρναγαν τουριστικά λεοφορεία, γεμάτα απο πελάτες κρουαζιέρας! Ναι, αυτοί οι τύποι που δυσφημούν την Χώρα μας είναι αντιστασιακοί!!

Τώρα μιλούν για κλείσιμο κάποιων ΔΟΥ. Εδώ το πρόβλημα είναι σύνθετο.

Αφού δούλεψε το σύστημα της ψηφοθηρίας, διάλεξαν τα μεγαλύτερα νησιά σε ψήφους για να αφήσουν τις ΔΟΥ ανοικτές. Όμως μιλάμε για έσοδα, ΟΧΙ για ψήφους κύριοι ανεγκέφαλοι της Διοίκησης. Μιλάμε για επαγγελματίες όχι για ψηφοφόρους.

Το ίδιο έγινε και με την Περιφέρεια, με την Δικαιοσύνη, με τα νοσοκομεία ακόμη και με τις συγκοινωνίες και με τόσα άλλα.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι δεν σεβονται την Μύκονο, μιας και δεν εξαρτώνται οι βουλευτικές έδρες απο τους ψήφους του νησιού.

Αλλά στην βάση του το μέτρο είναι σωστό.

Οι ΔΟΥ πρέπει με τον καιρό να καταργηθούν. Πρώτα όμως πρέπει να έχει οργανωθεί το Κράτος έτσι, ώστε να μη νχρειάζονται.

ΑΝ θέλουμε να αντισταθούμε, τότε πρέπει να ζητήσουμε άμεσα καλύτερο φορολογικό σύστημα, περισσότερο internet και καλύτερη εφαρμογή του ΤΑXIS.

Οι εποχές που είμασταν στημένοι στις ουρές πρέπει να τελειώσουν, όπως επίσης και οι ηλίθιες υποχρεώσεις που μας θέλουν να πηγαίνουμε στην εφορία για ψήλου πήδημα. Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε.

Ένα παράδειγμα γι’ αυτά που γράφω, είναι η φορολογική ενημερότητα, οι πωλήσεις των αυτοκινήτων ή το αντίγραφο ποινικού μητρώου. Θυμάστε παλαιότερα που πηγαίναμε χωρίς λόγο στην Σύρο ενώ τώρα μπορούμε εύκολα και ωραία να τελειώσουμε στο ΚΕΠ;

 

 

Αντίσταση δεν είναι να λέμε όχι σε όλα. Αυτό είναι συντήρηση του συστήματος που μας έφερε στην σημερινή κατάντια. Ξυπνήστε!

Αφού δεν θέμε να είμαστε άλλο ψάρια πρέπει να βγάλουμε τα λέπια απο πάνω μας. ΑΝ θέλουμε να πετάξουμε ψηλά, πρέπει να αγωνιστούμε για νέα φτερά!

 

Αντίσταση είναι να ζητάμε το καλύτερο, το βέλτιστο για εμάς και τα παιδιά μας.